مهندسی پزشکی

محمدحسین سرایانی

تاریخچه پروتز
نویسنده : محمد حسین سرایانی - ساعت ۱:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٦/٢۱
 

تاریخچه وسایل پروتزی

   در این رابطه اولین نشانه ها به 2000 سال قبل از میلاد در مصر باستان بر مى گردد. 
  یک مومیایى کشف شده که متعلق به 20 قرن پیش مى باشدداراى یک دست مصنوعى مفصلدار در قسمت ساعد بوده است. 
  این دست مصنوعیدر موزه گیلبرکیان در دانشگاه دورکان شهر نیوکاسل نگهدارى مى شده که متاسفانه در یک آتش سوزى نا پدید شده است.در حدود 218 سال قبل از میلاد یکى از سرداران رومى به نام مارکوس سرجیوس دست راست خود را در یکى از جنگلها از دست میدهد.براى ایشان یک دست مصنوعى از جنس فلز ساخته مى شود که براى نگهدارى سپر از آن استفاده مى کرده است. 
  در حفاریهاى باستانشناسى سایر کشورها نیز از این قبیل نشانه هاى ساخت اندام هاى مصنوعى دیده شده است. 

  در زمانهاى گذشته مردم از هر مواد ویا وسیله موجود مانند چرم – چوب تنه درخت – پاى حیوانات براى تهیه اندامهاى مصنوعى استفاده مى کرده اند. 
  کشورهاى در گیر جنگ جهت بر اورد نیاز هایشان در این مورد به فکر ابتکارات جدید افتاده و سعى کردند از مواد سبک و مقاوم استفاده کنند که آلمان یکى از پیشروترین و پیشرفته ترین کشورها در این خصوص مى باشد. 

پروتزچیست؟

  براساس تعریف انجمن ارتز و پروتز آمریکا ، پروتز به هر گونه جسم یا وسیله‌ای گفته می‌شود
که جانشین یک عضو از دست رفته می‌شود تا بخشی یا تمامی کارکرد عضو از دست رفته رابه فرد بازگرداند. درمان پروتزی زمانی انتخاب می‌شود
که بازسازی و ترمیم یک عضو با جراحی امکان پذیر نیست یا از دید بیمار کاملا دلخواه
و مطلوب نیست. 

درکل هدف مورد انتظار از یک پروتز، بازیابی شکل و عملکرد عضو از دست رفته می‌باشد. پروتزها به حمایت بافت‌های حساس و ظریف در معرض و آشکار کمک می‌کنند، حفرات سطحی را می‌پوشانند، به‌عنوان حمایت کننده و نگهدارنده
برای اسباب کمک شنوایی و عینک‌ها عمل کرده و ظاهر را بازسازی می‌کند. 

سال ها است که وسایل پروتزی وجود دارند . در ابتدا پروتز ها به سادگی جایگزین اندام از دست رفته می شدند ولی
در حال حاضر پروتز ها وجود دارند تا مردم را در داشتن یک زندگی فعال کمک کنند .
چنین پیشرفت‌هایی ممکن است به دلیل وجود روش های جراحی جدید ، ترقی در اجزای به کار رفته در وسایل پروتزی و همچنین ایده های خلاقانه مهندسی باشد .

در اینجا سیری از تاریخ وتحولات به وجود آمده در پروتز ها را آوردیم

در زمان های اسطوره

خدایان موجود در آن زمان مثلNew Hah  ، Tezcatlitoca   ،Aia
Paec (Ai Apec)دارای قطع عضوهایی در پا یا دست خود بودند و از جایگزین هایی که برای مثال از جنس نقره بودند برای آنها استفاده می‌کردند .

 

 

 (  3500   سال قبل از میلاد)

اولین سند ثبت شده در این زمینه شعرهندی ریگ وادا است که مضمون آن داستان غم انگیز ازدست رفتن پای Vishpla   ملکه
آن زمان در جنگ و جاگزینی آن با یک پروتزآهنی و توانایی او برای رفتن دوباره به
جنگ است‌.

  

وجودپای پروتزی درآریستوفان به علت از دست دادن آن در بازی.

  

  

  

Marcus Sergius ژنرال رومی نیروهای نظامی
خود را علیه Carthage   هدایت کرد که از پیامد
های این جنگ بیش از 20 آسیب دیده ، از جمله از دست دادن دست راست خود او بود . بنابراین او مجبور به استفاده
از دستی آهنی شد.به علت این قطع عضو او مجاز به کشیش شدن نداشت چرا که او یک
دست خود را از دست داده بود .

               بسیاری از پروتزها در زمان رومی ها فقط چوبی یا گیره‌های فولادی بودند . 

   قبل از میلاد

باستان شناسان پروتزی برنزی را کشف کردند هر چند که زنگ زده بود اما باز هم قدیمی ترین پروتزقابل
استفاده بوده است و هنوز هم چگونگی اتصال آن به فرد قابل تشخیص است .

1508

Gotz von Berlichingen شوالیه آلمانی (1480-1562) به
عنوان رابین هود آلمان شناخته می شود . گوتس که
دست راست خود را درLandshut از دست داده بود دو دست پروتزی آهنی
را برای جایگزینی بازوی راست خود استفاده می‌کرد . پروتز او از انواع قبلی متفاوت
بود، او قادر به حرکت هر مفصل توسط تنظیم با
استفاده از فنر بود .

1529

Ambroise Pare   قطع عضو را به جامعه
پزشکی معرفی کرد. او پدر علم پروتز در نظر گرفته
شده است. در سال 1536،او پروتز‌هایی  برای بازو، آرنج و اندام‌های دیگر ایجاد کرد .

 

 

 

 

1696

Pieter Andriannszoon Verduyn    جراح هلندی، پروتز زیر زانوی بدون قفل را
توسعه داد و این پایه‌ای برایپیشرفت پروتز‌های امروزی بود.

 

1843

آقای James Syme روش خود را برای قطع عضو مچ پا توصیف کرد. قبل از این روش، روش قطع
از محل ران استفاده می‌شد. با قطع در مچ پا، بیمار می تواند این
امکان را داشته باشد تا  دوباره راه برود. طول بلند‌تر اندام باقی‌مانده اجازه تحملوزن معمولی را به فرد می‌دهد .

 

1858

در کاپری و ایتالیا، قدیمی ترین پروتز شناخته شده مسی و چوبی پا
(به تاریخ 300 پیش
از میلاد) کشف شد ، که محققان آن رامتعلق
به  300 سال قبل از میلاد دانسته‌اند .

 

1861-1865

جنگ های داخلی آمریکا زمینه ای را برای
پروتزهای دندانی آمریکایی ایجاد کرد .

 

 

 

1914-1918



از آنجا که ایالات متحده وارد جنگ
جهانی اول شد در اواخر، بسیاری از آمریکایی ها مثل کشورهای
اروپایی رنج نمی بردند. اما رشته پروتز بیشتر به علت تلفن ها پیشرفت کرد . پزشکان نیز با
تبلیغات قادر به داشتن مشتریان بیشتری شدند .



1939-1945

به علت تعداد محدود جانبازان در طول جنگ
جهانی اول، هیچ پیشرفت قابل
توجهی تا جنگ جهانی دوم در پروتز ها صورت نگرفت ، از آنجایی که در جنگ جهانی دوم تکنولوژی کافی
وجود نداشته است ، کسانی که در زمینه
های پزشکی فعالیت داشتندنیازبه پیشرفت را لازم دیدند و دولت ایالات متحده یک
قرارداد با شرکت‌های نظامی برای بهبود خدمات پروتزی نسبت به سلاح ها بستند .

علاوه بر این دولت کلاس های آموزشی پروتز را به سطح استاندارد
رساند و بودجه تحقیقات مهندسی را در دانشگاه‌ها افزایش داد .

 

 

 

سال 1960



روس ها قادر به ایجاد یک دست
قابل حرکت شدند و بلافاصله پس از آمریکایی ها موفق
به توسعه بازوی تمام کار ، شدند.

 

آینده



مهندسان در حال تلاش برای توسعه پروتز برای حیواناتی هستند که از بیماری ها و آسیب
درنقاط مختلف بدن رنج می برند.